Acht individuele Okinawanen, ook wel Uchinanchu genoemd, reisden tussen 1921 en 1933 van Okinawa naar het vasteland Japan en introduceerden er afgeleid van de beoefening van Kata 型形 abstracte interpretaties van hun vechtkunst. Deze Okinawanen waren:
 
Gima Shinken 儀間真謹, Motobu Choki 本部朝基, Funakoshi Gichin 船越義珍, Chitose Tsuyoshi 千歳剛直, Miyagi Chojun 宮城長順, Mabuni Kenwa 摩文仁賢和, Uechi Kambun 上地完文 and Toyama Kanken 遠山寬賢.
 
De invloed van de Dai Nippon Butokukai 日本武德會 (1895-1945) op de individuele oefeningen resulteerde in het dragen van een Judo 柔道 , gi 着 (tenue) en obi 帯 (gordel/band).
Vanuit het Judo en Kendo werd het Dan/Kyu 段級 systeem overgenomen om tot uitdrukking te brengen in hoeverre men gevorderd was in het leerproces. De Chinese karakters Tang Jutsu 唐 術, die de buitenlandse afkomst en origine niet verhulden werden zorgvuldig geëlimineerd. Er werd een reglement gebonden competitie format gevestigd, ontleend aan de reeds bestaande Ikken Hisatsu theorie.
Ikken Hisatsu 一拳必殺
De Japanse schrifttekens van Ikken Hisatsu betekenen " --- doden met een enkele slag ---".
Dit competitie format werd ook bij Kendo 剣道 gebruikt om iemands techniek en fighting spirit te testen.
 
Deze aanpassing en omvormingen vormden het fundament waaruit een algemene standaard naar voren kwam. De onbuigzame manier van denken en het overheersende culturele landschap, waardoor Japan krachtig werd omhelst, leidde tot assimilatie van de unieke karakteristieken van het Japanse Budo 日本武道. In December 1933 bekrachtigde de Dai Nippon Butokukai 大日本武德會 Karatedo 空手道 als een nieuwe/moderne martiale kunst 現代武道.
 
Met dank aan researcher/martial artist/writer/historian/founder of Ko Ryu Uchinadi Kenpo Jutsu, Hanshi Patrick McCarthy